2005/Nov/28

>> >>>ถ้ารัก คือ...ฟัน
>> >>>
>> >>>รักคงมั่น คือ...ฟันแท้
>> >>>
>> >>>รักร่อแร่ คือ...ฟันโยก
>> >>>
>> >>>รักโสโครก คือ...ฟันดำ
>> >>>
>> >>>รักถลำ คือ...ฟันเหยิน
>> >>>
>> >>>รักหมางเมิน คือ...ฟันห่าง
>> >>>
>> >>>รักร้าง คือ...ฟันหลอ
>> >>>
>> >>>รักหงิกงอ คือ...ฟันกุด
>> >>>
>> >>>รักบริสุทธิ์ คือ...ฟันขาว
>> >>>
>> >>>รักชั่วคราว คือ...ฟันปลอม
>> >>>
>> >>>รักอ่อนซ้อม คือ...ฟันร่วง
>> >>>
>> >>>รักสีม่วง คือ...ฟันเก*
>> >>>
>> >>>รักจำเจ คือ...ฟันซ้อน
>> >>>
>> >>>รักสลอน
>>คือ...ฟันแทรก
>> >>>
>> >>>รักแรก คือ...ฟันน้ำนม
>> >>>
>> >>>รักระบม คือ...ฟันผุ
>> >>>
>> >>>รักคิกขุ คือ...ฟันกระต่าย
>> >>>
>> >>>รักสลาย คือ...ฟันหลุด
>> >>>
>> >>>รักชำรุด คือ...ฟันสึก
>> >>>
>> >>>รักเจ็บลึก คือ...ฟันคุด
>> >>>
>> >>>
>> >>>
>> >>>รักตุ๊ด คือ...ฟันหนุ่ม
>> >>>
>> >>>รักทั้งกลุ่ม คือ...ฟันหมด
>> >>>
>> >>>รักสลด คือ...ฟันพลาด
>> >>>
>> >>>รักต่างชาติ คือ...ฟันฝรั่ง
>> >>>
>> >>>รักปิดบัง คือ...ฟันชู้
>> >>>
>> >>>รักอุดอู้ คือ...ฟันช้า
>> >>>
>> >>>รักกะฮา คือ...ฟันเล่น
>> >>>
>> >>>รักไม่เป็น คือ...ฟันดะ
>> >>>
>> >>>รักเธออยู่เสมอ
>>จริงๆนะ...ฟันธง

ขำขำค่ะ อย่าเครียด

ป.ล.อย่าลืมตอบด้วยนะคะ ว่าฟัน...เอ้ย! รักของคุณเป็นแบบไหน

2005/Nov/26

วันนี้ตื่นแต่เช้ามากเพื่อไปสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์ของบริษัทที่ทิ้งใบสมัครไว้ตั้งแต่เมื่อวานค่ะ

ปรากฏว่าความที่แพรส่งใบสมัครสายกว่าเพื่อน ก็เลยได้สัมภาษณ์ในลำดับที่ท้ายที่สุด ในบรรดาเพื่อนที่มาด้วยกัน (แต่เค้าก็ยังจัดคิวให้เราก่อนคนมาสาย) ซึ่งเป็นที่แน่นอนว่าเพื่อนแพรจะถูกเชือดก่อน มันเข้าไปนานมาก แล้วมันก็บอกว่าไอ้พี่คนที่สัมภาษณ์มัน โหดเป็นบ้า ไอ้เราก็หลงเชื่อเป็นตุเป็นตะ ปรากฏว่าคนที่ถูกตาลุงคนนี้เชือดต่อมาก็คือแพรนั่นเอง

แพรเดินเข้าไปอย่างใจเย็น เดินยิ้มร่าไปแต่ไกล ที่สำคัญ ต้องทำใจดีสู้เสือด้วย เพราะเราไม่รู้ว่าตาลุงนี่จะมาไม้ไหน

กลายเป็นว่าไอ้ที่ว่าโหดๆ น่ะ แพรว่าก็ธรรมดานะ เค้าชวนคุยแต่เรื่องส่วนตัวมากกว่า แล้วก็อธิบายลักษณะงานให้ฟังเล็กน้อย ก็สนุกดี ไม่มีไซโคอย่างที่เพื่อนแพรเจอเลย

แล้วแพรก็เข้าไปสอบข้อเขียนต่อ งงๆ อยู่เหมือนกัน และก็คิดด้วยว่าถ้าจะตกก็ข้อเขียนนี่แหละ

พอตอนบ่ายไปทำรายงานกับเพื่อน แพรรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่กับเพื่อนคนนึง แพรว่ามันเห็นแก่ตัวมากเลยนะ มันเห็นเรื่องส่วนตัวสำคัญกว่าเรื่องเรียน และแพรจะไม่ว่าเลยถ้าวิชานี้ไม่ใช่วิชาที่ชี้เป็นชี้ตายได้

ตอนแรกกลุ่มแพรนัดเช้า แต่ปรากฏว่าสมาชิกในกลุ่ม 10 คน ติดสอบสัมภาษณ์และข้อเขียนไปแล้ว 6 คน ซึ่งมากกว่าครึ่งใช่มั้ยคะ เพื่ออีก 3 คนที่เหลือเลยยอมเลื่อนเวลาเป็นบ่าย

แต่เจ้แกบอกว่าบ่ายไม่ว่าง แล้วยังมีการมาพูดอีกนะ ว่าตอนเช้าชั้นว่าง ทำไมพวกแกไม่มากันตอนนั้น เพื่อนอีกคนโมโหมาก เลยสวนไปว่าแกจะให้คนเก้าคนรอแกว่างคนเดียวใช่มั้ย มันก็เงียบไปแล้วก็อ้างเหตุผลสารพัด

ซึ่งล้วนแล้วแต่เข้าข้างตัวเองทั้งนั้น

แล้วพวกเราก็เลยลงมติกันว่าตัดชื่อมันออกเถอะ แต่ก็ยังไม่แน่นอนอยู่ดีว่าเรื่องนี้จะเอายังไงรอดูความรับผิดชอบของมันก่อน

แต่นี่ไม่ใช่งานแรกจริงๆ

ตกเย็น พออารมณ์ดีขึ้น ก็ไปเดินเล่นที่งานวัด ที่คุ้มที่สุดเห็นจะเป็นเขาวงกต สิบบาท แต่เดินนานมาก กว่าจะหาทางออกได้

สุดท้ายก็กลับหอในสภาพเนือยๆ ตอนทุ่มครึ่ง เฮ้อ ผ่านไปอีกหนึ่งวัน พรุ่งนี้ก็ต้องทำงานอีก สู้ต่อไปนะหนูแพร...

2005/Nov/18

ไม่ได้แวะมาที่นี่นานทีเดียว ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม...

วันนี้แพรไปหาเพื่อนมาค่ะ แล้วก็ไปเที่ยวกัน จริงๆ ที่เที่ยวนี่ผลพลอยได้ค่ะ แต่จริงๆ ก็คือเพื่อนแพรตั้งใจเอา Talking Dict ไปซ่อมนั่นเอง

วันนี้ก็เลยไปเดินเล่นที่โรบินสันเชียงใหม่ค่ะ ไหนๆ ก็มาแลวก็เลยแวะไปจดทะเบียนซิมกันค่ะ เพื่อนแพรใช้ของออเรนจ์อันนี้ง่าย ไม่มีปัญหา ส่วนของแพรใช้ดีแทค อันนี้ต้องใช้เลขที่ระบุบนซิมด้วย แพรก็เลยต้องงัดต้องแงะเอาเลขนั้นออกมา ความที่ไม่เคยแงะ มันก็เลยเอาออกไม่ได้ต้องไปให้พนักงานช่วยเอาออกให้ ขายหน้ามั้ยนั่น

พอจัดการธุระเสร็จเพื่อนแพรก็ไปซื้อโมเดลให้น้องเพื่อเอาไปประกอบเป็นของโชว์ในไซด์บอร์ดที่บ้านมัน ตอนแรกจะซื้อโตเกียวทาวเวอร์ แต่แพรยุไปยุมาสุดท้ายเพื่อนแพรก็ซื้อเรือมังกรไปแทน 555 ยุขึ้นแหะ

แล้วจากนั้นเราก็ไปกินกันต่อ...อิ่มกลับบ้านเลยค่ะ

แล้วมันก็พาแพรไปส่งที่มหาวิทยาลัยเพื่อทำธุระนิดหน่อย แล้วเราก็ไปงานเกษตรกันต่อ ทั้งๆ ที่ตอนแรกตั้งใจแค่จะไปกินนมที่คณะเกษตร แต่ด้วยความอดรนทนไม่ได้ก็เลยไปเดินเล่นต่อ ได้ชาเขียวผงมากระปุกหนึ่ง...แล้วเราก็กลับ

นานๆ เที่ยวที เสียตังค์ทีก็รู้สึกดีเหมือนกันนะเนี่ย แต่ถ้าบ่อยก็คงไม่ดีแน่...

คิดถึงทุกคนค่ะ