>> >>>ถ้ารัก คือ...ฟัน
>> >>>
>> >>>รักคงมั่น คือ...ฟันแท้
>> >>>
>> >>>รักร่อแร่ คือ...ฟันโยก
>> >>>
>> >>>รักโสโครก คือ...ฟันดำ
>> >>>
>> >>>รักถลำ คือ...ฟันเหยิน
>> >>>
>> >>>รักหมางเมิน คือ...ฟันห่าง
>> >>>
>> >>>รักร้าง คือ...ฟันหลอ
>> >>>
>> >>>รักหงิกงอ คือ...ฟันกุด
>> >>>
>> >>>รักบริสุทธิ์ คือ...ฟันขาว
>> >>>
>> >>>รักชั่วคราว คือ...ฟันปลอม
>> >>>
>> >>>รักอ่อนซ้อม คือ...ฟันร่วง
>> >>>
>> >>>รักสีม่วง คือ...ฟันเก*
>> >>>
>> >>>รักจำเจ คือ...ฟันซ้อน
>> >>>
>> >>>รักสลอน
>>คือ...ฟันแทรก
>> >>>
>> >>>รักแรก คือ...ฟันน้ำนม
>> >>>
>> >>>รักระบม คือ...ฟันผุ
>> >>>
>> >>>รักคิกขุ คือ...ฟันกระต่าย
>> >>>
>> >>>รักสลาย คือ...ฟันหลุด
>> >>>
>> >>>รักชำรุด คือ...ฟันสึก
>> >>>
>> >>>รักเจ็บลึก คือ...ฟันคุด
>> >>>
>> >>>
>> >>>
>> >>>รักตุ๊ด คือ...ฟันหนุ่ม
>> >>>
>> >>>รักทั้งกลุ่ม คือ...ฟันหมด
>> >>>
>> >>>รักสลด คือ...ฟันพลาด
>> >>>
>> >>>รักต่างชาติ คือ...ฟันฝรั่ง
>> >>>
>> >>>รักปิดบัง คือ...ฟันชู้
>> >>>
>> >>>รักอุดอู้ คือ...ฟันช้า
>> >>>
>> >>>รักกะฮา คือ...ฟันเล่น
>> >>>
>> >>>รักไม่เป็น คือ...ฟันดะ
>> >>>
>> >>>รักเธออยู่เสมอ
>>จริงๆนะ...ฟันธง

ขำขำค่ะ อย่าเครียด

ป.ล.อย่าลืมตอบด้วยนะคะ ว่าฟัน...เอ้ย! รักของคุณเป็นแบบไหน

วันนี้ตื่นแต่เช้ามากเพื่อไปสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์ของบริษัทที่ทิ้งใบสมัครไว้ตั้งแต่เมื่อวานค่ะ

ปรากฏว่าความที่แพรส่งใบสมัครสายกว่าเพื่อน ก็เลยได้สัมภาษณ์ในลำดับที่ท้ายที่สุด ในบรรดาเพื่อนที่มาด้วยกัน (แต่เค้าก็ยังจัดคิวให้เราก่อนคนมาสาย) ซึ่งเป็นที่แน่นอนว่าเพื่อนแพรจะถูกเชือดก่อน มันเข้าไปนานมาก แล้วมันก็บอกว่าไอ้พี่คนที่สัมภาษณ์มัน โหดเป็นบ้า ไอ้เราก็หลงเชื่อเป็นตุเป็นตะ ปรากฏว่าคนที่ถูกตาลุงคนนี้เชือดต่อมาก็คือแพรนั่นเอง

แพรเดินเข้าไปอย่างใจเย็น เดินยิ้มร่าไปแต่ไกล ที่สำคัญ ต้องทำใจดีสู้เสือด้วย เพราะเราไม่รู้ว่าตาลุงนี่จะมาไม้ไหน

กลายเป็นว่าไอ้ที่ว่าโหดๆ น่ะ แพรว่าก็ธรรมดานะ เค้าชวนคุยแต่เรื่องส่วนตัวมากกว่า แล้วก็อธิบายลักษณะงานให้ฟังเล็กน้อย ก็สนุกดี ไม่มีไซโคอย่างที่เพื่อนแพรเจอเลย

แล้วแพรก็เข้าไปสอบข้อเขียนต่อ งงๆ อยู่เหมือนกัน และก็คิดด้วยว่าถ้าจะตกก็ข้อเขียนนี่แหละ

พอตอนบ่ายไปทำรายงานกับเพื่อน แพรรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่กับเพื่อนคนนึง แพรว่ามันเห็นแก่ตัวมากเลยนะ มันเห็นเรื่องส่วนตัวสำคัญกว่าเรื่องเรียน และแพรจะไม่ว่าเลยถ้าวิชานี้ไม่ใช่วิชาที่ชี้เป็นชี้ตายได้

ตอนแรกกลุ่มแพรนัดเช้า แต่ปรากฏว่าสมาชิกในกลุ่ม 10 คน ติดสอบสัมภาษณ์และข้อเขียนไปแล้ว 6 คน ซึ่งมากกว่าครึ่งใช่มั้ยคะ เพื่ออีก 3 คนที่เหลือเลยยอมเลื่อนเวลาเป็นบ่าย

แต่เจ้แกบอกว่าบ่ายไม่ว่าง แล้วยังมีการมาพูดอีกนะ ว่าตอนเช้าชั้นว่าง ทำไมพวกแกไม่มากันตอนนั้น เพื่อนอีกคนโมโหมาก เลยสวนไปว่าแกจะให้คนเก้าคนรอแกว่างคนเดียวใช่มั้ย มันก็เงียบไปแล้วก็อ้างเหตุผลสารพัด

ซึ่งล้วนแล้วแต่เข้าข้างตัวเองทั้งนั้น

แล้วพวกเราก็เลยลงมติกันว่าตัดชื่อมันออกเถอะ แต่ก็ยังไม่แน่นอนอยู่ดีว่าเรื่องนี้จะเอายังไงรอดูความรับผิดชอบของมันก่อน

แต่นี่ไม่ใช่งานแรกจริงๆ

ตกเย็น พออารมณ์ดีขึ้น ก็ไปเดินเล่นที่งานวัด ที่คุ้มที่สุดเห็นจะเป็นเขาวงกต สิบบาท แต่เดินนานมาก กว่าจะหาทางออกได้

สุดท้ายก็กลับหอในสภาพเนือยๆ ตอนทุ่มครึ่ง เฮ้อ ผ่านไปอีกหนึ่งวัน พรุ่งนี้ก็ต้องทำงานอีก สู้ต่อไปนะหนูแพร...

ไม่ได้แวะมาที่นี่นานทีเดียว ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม...

วันนี้แพรไปหาเพื่อนมาค่ะ แล้วก็ไปเที่ยวกัน จริงๆ ที่เที่ยวนี่ผลพลอยได้ค่ะ แต่จริงๆ ก็คือเพื่อนแพรตั้งใจเอา Talking Dict ไปซ่อมนั่นเอง

วันนี้ก็เลยไปเดินเล่นที่โรบินสันเชียงใหม่ค่ะ ไหนๆ ก็มาแลวก็เลยแวะไปจดทะเบียนซิมกันค่ะ เพื่อนแพรใช้ของออเรนจ์อันนี้ง่าย ไม่มีปัญหา ส่วนของแพรใช้ดีแทค อันนี้ต้องใช้เลขที่ระบุบนซิมด้วย แพรก็เลยต้องงัดต้องแงะเอาเลขนั้นออกมา ความที่ไม่เคยแงะ มันก็เลยเอาออกไม่ได้ต้องไปให้พนักงานช่วยเอาออกให้ ขายหน้ามั้ยนั่น

พอจัดการธุระเสร็จเพื่อนแพรก็ไปซื้อโมเดลให้น้องเพื่อเอาไปประกอบเป็นของโชว์ในไซด์บอร์ดที่บ้านมัน ตอนแรกจะซื้อโตเกียวทาวเวอร์ แต่แพรยุไปยุมาสุดท้ายเพื่อนแพรก็ซื้อเรือมังกรไปแทน 555 ยุขึ้นแหะ

แล้วจากนั้นเราก็ไปกินกันต่อ...อิ่มกลับบ้านเลยค่ะ

แล้วมันก็พาแพรไปส่งที่มหาวิทยาลัยเพื่อทำธุระนิดหน่อย แล้วเราก็ไปงานเกษตรกันต่อ ทั้งๆ ที่ตอนแรกตั้งใจแค่จะไปกินนมที่คณะเกษตร แต่ด้วยความอดรนทนไม่ได้ก็เลยไปเดินเล่นต่อ ได้ชาเขียวผงมากระปุกหนึ่ง...แล้วเราก็กลับ

นานๆ เที่ยวที เสียตังค์ทีก็รู้สึกดีเหมือนกันนะเนี่ย แต่ถ้าบ่อยก็คงไม่ดีแน่...

คิดถึงทุกคนค่ะ